نگاهم به دوربینته، صبر کناجازه بده خنده هام ثبت شهاز این صحنه چیزی رو یادت نرههمه لحظه هامون بذار ضبط شه بد افتاده عکسم،دوباره بگیریه کم روی چشمای من زوم شوبذار واسم این صحنه زیبا بشهتو هم توی عکسام معلوم شو میتونم مثه تو بخندم ولی!واست خنده ی تلخ من خوب نیستتوو هر عکسی میخندی اما بدونبه این عکسا دل

باهات شرط بستم، بهم باختییه بارم شده روی قولت بمونمیگن آخر شاهنامه خوشهبمونو واسم شاهنامه بخون چقد بی تفاوت شدی این روزایه چیزی بگو لعنتی،چت شده؟!سکوتت صدامو گرفته ازم!همهْ زندگیم فیلم صامت شده تو اونقدر سردی که هر ثانیهزمستون توو دستای تو گم میشهروزایی که برفی میشه کوچه مونواسم چهره ی تو تجسم میشه

اومدم بدرقه ت کنم که بریمیدونم سخته اما راهی نیستمن پر از اشتباهم اما نه...!این دفه دیگه اشتباهی نیست راهی که رفتنیه باید رفترد پاتو رو جاده ها حک کنپای اصرار من نمون و برواگه گفتم بمون بهم شک کن خودمو هی شکنجه میدم تابرنگردم به اون روزایی که نیستنگو جات خالیه عزیز دلم...دلمو خوش نکن به